Α.Ο. ΓΛΥΚΩΝ ΝΕΡΩΝ
Επειδή το γήπεδο των Γλυκών Νερών δεν έγινε με κάποια κρατική μέριμνα, μέσω της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, αλλά παρανόμως σε δασική έκταση και πέρασε από χίλιες δυσκολίες και θυσίες ενός μόνον ανθρώπου, του κ. Σπύρου Ανδρίκου, γι’ αυτό αναφέρεται με κάθε λεπτομέρεια για τη δημιουργία του Α.Ο και του γηπέδου αυτής της απίστευτης πραγματικότητας.
Τον Οκτώβριο του 1974 γίνονται δημοτικές εκλογές και εκλέγεται Κοινοτάρχης ο Θεόδωρος Κατσίκης, νέος κάτοικος της περιοχής και κατ’ ουσία άγνωστος. Καθήκοντα Κοινοτάρχη έπρεπε να αναλάβει πέντε μήνες αργότερα. Πράγματι, την 25η Μαρτίου του 1975 αναλαμβάνει καθήκοντα στο νεόκτιστο κτίριο κάνοντας τον καθιερωμένο αγιασμό. Το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα των 5 μηνών, χρέη Κοινοτάρχη εκτελούσε ένας διδάσκαλος του Α΄ Δημοτικού σχολείου. Παρ’ ότι εκτός υπηρεσίας ο Θ. Κατσίκης δραστήριος και πολυμήχανος, σε χρονικό διάστημα δύο μηνών κατασκεύασε το κοινοτικό κατάστημα 300 μ2 και μάλιστα με προοπτική πρώτου ορόφου, την οποία ορισμένοι κάτοικοι δεν του επέτρεψαν να υλοποιήσει.
Βλέποντας την δραστηριότητά του για κοινοτικά έργα, κοινοτικό κατάστημα και κοιμητήριο που είχε αρχίσει να δημιουργείται, πήγα κοντά του για κάθε βοήθεια.
Περί το τέλος Οκτωβρίου του 1975 σε κατ’ ιδία συζήτηση μου είπε: «Πρέπει να κάνουμε γήπεδο». Μόλις το άκουσα αυτομάτως περνά από το μυαλό μου, «αυτός τρελάθηκε». Επειδή είμαι γνώστης του τόπου πιθαμή προς πιθαμή και του αθλήματος δεν έδωσα σημασία, το θεώρησα άκρως απίθανο διότι η δημιουργία ενός γηπέδου απαιτεί μεγάλη έκταση που ήταν αδύνατον να βρεθεί, έκανα ότι δεν κατάλαβα και η συζήτηση συνεχίστηκε. Το χόμπι του Κατσίκη ήταν το κυνήγι, από αθλητισμό δεν είχε ιδέα. Μετά από 4-5 ημέρες μου επαναλαμβάνει την ίδια φράση: «Πρέπει να κάνουμε γήπεδο», και μάλιστα με δύναμη λόγου. Εγώ χωρίς να πω τίποτα το θεώρησα εξωπραγματικό και φυσικά συνεχίσαμε άλλη συζήτηση. Λίγες ημέρες μετά ξανά τα ίδια «Πρέπει να κάνουμε γήπεδο» λέγοντάς το με μεγάλη πίστη και του απαντώ:
- Θόδωρε μέσα σε 10 – 12 ημέρες μου επανέλαβες με δυναμισμό αυτή την πρόταση, γιατί δεν το λες αυτό όταν είναι εδώ όλοι οι σύμβουλοι;
- Είσαι ο μόνος που νιώθω απόλυτη εμπιστοσύνη.
-Θόδωρε σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, αλλά ξέρεις εάν εγώ έχω κάποια σχέση με τον αθλητισμό, με τον στίβο ή με το ποδόσφαιρο;
- Όχι
- Ε! σου λέω ότι η μόνη αρρώστια που έχω είναι ο στίβος και κυρίως το ποδόσφαιρο. Ήμουν αθλητής του δρόμου των 100 μ στον Εθνικό Αθηνών, έχω παίξει ποδόσφαιρο 17 χρόνια και είμαι επίσημος προπονητής ποδοσφαίρου από το 1967 με Α.Μ 1140 (Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Ποδοσφαίρου)
Μόλις το άκουσε ο Κατσίκης μου είπε:
- Ε! τότε θα το κάνουμε γρήγορα.
- Και που θα το φτιάξουμε κ. Θόδωρε; Ξέρεις ότι για ένα γήπεδο με μια μικρή μελλοντική προοπτική θέλουμε 30 στρέμματα;
- Θα το φτιάξουμε πάνω από το νεκροταφείο, όλο το βουνό είναι δικό μας.
- Θα πάω να το δω, αλλά νομίζω ότι θα μας ταΐζουν για πολλά χρόνια σε καμιά «στενή».
Πήγα είδα τον ήδη γνωστό χώρο ο οποίος ήταν μια ρεματιά γεμάτη πεύκα και στην κοίτη της περνούσε το δρομάκι που οδηγούσε, από την Λαυρίου (μπροστά στο κοιν. Κατάστημα) στη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Κυνηγού. Αφού υπολόγισα χονδρικά τις διαστάσεις που είναι απαραίτητες για το γήπεδο του είπα το ΟΚ.
Ο Κατσίκης ανέλαβε την υψηλή ευθύνη, «μηνύσεις», και εγώ την δημιουργία του γηπέδου και της αθλητικής ομάδας.
Δύο – τρείς ημέρες αργότερα παίρνει τηλέφωνο σπίτι μου και μου λέει: Σπύρο πήγαινε γρήγορα επάνω πάει μπουλντόζα. Πράγματι φθάνοντας στην είσοδο του νεκροταφείου, (είχαν αρχίσει ήδη επιχωματώσεις για την δημιουργία του) και ο δρόμος έφθανε μέχρι εκεί, η μπουλντόζα D9 ήταν επάνω στην ρεμούλκα και περίμενε. Αφού συμφωνήσαμε τι θα κάνει ο χειριστής αποχωρίσαμε.
Βρισκόμαστε στο τέλος Οκτωβρίου, αρχές Νοεμβρίου 1975 και η διάνοιξη του χώρου για το γήπεδο είναι γεγονός. Αφού έκλεισε το ρέμα με τα πεύκα, έσκαψε μέρος από το βουνό και δημιουργήθηκε ένας μεγάλος χώρος για το γήπεδο. Εν συνεχεία αρχίζουν οι επιχωματώσεις για επέκταση του χώρου όλο το έτος του 1976. Κάθε τακτό χρονικό διάστημα ισοπέδωνα τα μπάζα με τον φορτωτή μου που είχα στην μάντρα υλικών οικοδομών. Ενώ τα μπάζα έπεφταν έρχεται και η ώρα του καταστατικού. Η δημιουργία του έγινε με βάση του καταστατικού του Παμπαιανικού το οποίο επήρα από τα γραφεία του. Το καταστατικό του Α.Ο Γλυκών Νερών Αναφέρει:
ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ
Του Φιλάθλου Σωματείου Υπό την επωνυμίαν ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΓΛΥΚΩΝ ΝΕΡΩΝ, με έδρα τα Γλυκά Νερά με την υπ’αριθ. 3357/77 Πρωτοδικείου Αθηνών.
Στην πρώτη σελίδα και στην παράγραφο 5 αναφέρεται:
Διά την επίτευξη των σκοπών του σωματείου, ιδρύονται γυμναστήρια ως και πάσης φύσεως ασκητήρια και λοιπές εγκαταστάσεις, διατηρείται δε η λειτουργία των εξής αγωνιστικών τμημάτων: α) Ποδοσφαίρου, β) Στίβου γ) Αθλοπαιδιών δ) Κολυμβητικοί. (Δηλαδή δεν είναι αμιγώς ποδοσφαιρικό σωματείο). Σαν γενικό Αθλητικό κέντρο, αναλόγως των δυνατοτήτων, μπορούσε να δημιουργήσει οποιοδήποτε άθλημα, ατομικό και ομαδικό.
Ως προς το έμβλημα του δισκοβόλου του Μύρωνα, το οποίο δεν προσιδιάζει απόλυτα με το ποδόσφαιρο, δεν τέθηκε τυχαία, αλλά με σκοπό να συνδυάσει το ποδόσφαιρο με τον στίβο, τον οποίον, δυστυχώς, κάποιοι το απέρριψαν, όπως θα αναφερθεί πιο κάτω. Από τη στιγμή που άνοιξε χώρος έστω και όργωμα συγκεντρώνω παιδιά του λυκείου από το φροντιστήριό μου και φίλους τους και αρχίζουμε συνεχώς προπονήσεις για τη δημιουργία του Αθλητικού Ομίλου. Έκτοτε οι προπονήσεις δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό δημιουργώντας μια ωραία παρέα και τα παιδιά να αυξάνουν συνεχώς. Το πρόβλημα της δημιουργίας δεν ήταν η δυσκολία της κατασκευής αλλά η κακοήθεια πολλών πολιτών με τις μηνύσεις.
Και ενώ τα μπαζώματα συνεχίζουν, οι διώξεις από την αστυνομία λόγω καταγγελιών κατοίκων, οι μηνύσεις από τους κατοίκους και το δασαρχείο πέφτουν βροχή.
Στις αρχές του 1977 αρχίζει η έντονη δράση. Ο Μιχάλης Παναούσης πηγαίνοντας για ψάρεμα στην Κακιά θάλασσα της Κερατέας παρατήρησε ότι κάποιος είχε περιφράξει αυθαίρετα μια πολύ μεγάλη και παραλιακή έκταση (βουνό) προς ιδιοποίηση. Το δασαρχείο όμως είχε γκρεμίσει το συρματόπλεγμα για να τον αποβάλει, το γεγονός αυτό μας το έκανε γνωστό. Χωρίς να χαθεί χρόνος συστήθηκε η ομάδα επιχείρησης αποτελουμένη από την αφεντιά μου, τον Παναούση, Πλατανιώτη, Σιώμο, Στάμου, Χατζηιωάννου και Καλαμάτα πηγαίνουμε εκεί αφαιρούμε περί τα 500 μ και τα φέρνουμε στο γήπεδο. Τους πασσάλους και τις σωλήνες για την κατασκευή των δοκαριών τις προσέφερε ο Παναγιώτης Οικονομόπουλος. Πρίν γίνει αυτή η επιχείρηση είχαμε βάλει ξύλινα δοκάρια με τον Ορέστη Κορτέση και την πρώτη επίστρωση την έκανε ο Αθανάσιος Μπαρέκας με το ιδιόκτητο γκρέϋτερ δωρεάν. Συνεχίζοντας προσφέρω τα υλικά και κτίζουμε τα αποδυτήρια, που εκεί έγινε χαμός. Όλα τα παιδιά βοηθούσαν δύο ψευτοεργολάβους που έχτιζαν εγώ πήγαινα τα υλικά και ο Παναγιώτης Γκούβερης καλούπωνε. Αφού νύχτωσε το κτίσιμο και το καλούπωμα ο Θέμης Δροσόπουλος με την μπετονιέρα και γιος του Βαγγέλης με την πρέσα ρίξανε το μπετόν. Έχοντας το Καταστατικό παίρνω ένα αντίγραφο και την αίτηση για ένταξή μας στην δύναμη της ΕΠΣΑ υπογεγραμμένη από τον Θ. Κατσίκη και πηγαίνω στην ΕΠΣΑ, νομίζω την 20-4- 77, κατευθείαν στο γραφείο του προέδρου κ Κωσταντίνου Τριβέλλα, είμαστε γνωστοί από την 10ετία του 1950 όταν έπαιζα ποδόσφαιρο στον ΠΑΟ Ρούφ και με είχε τιμήσει με 4 μετάλλια ήθους.
- Καλημέρα κ. πρόεδρε
- Καλώς τον Ανδρίκου πως αποδώ;
- Έφερα τα δικαιολογητικά κ. Πρόεδρε να μας βάλλεται στην δύναμή σας
- Ποια ομάδα
- Τα Γλυκά Νερά
- Γλυκά Νερά; Που είναι αυτά; γήπεδο;
Αφού τον κατατόπισα που είναι τα Γλυκά Νερά και τη θέση του γηπέδου μου λέει ότι θα στείλει επιτροπή να δει τι γίνεται.
Στις 5—6 – 77 γίνεται ο πρώτος φιλικός αγώνας της ομάδος μας με αντίπαλο τον Πανσταυραϊκό, ο οποίος είχε ιδρυθεί προ 10 ετών και τον νικήσαμε με σκόρ 4 – 2. Όταν λίγες ημέρες προ του αγώνα έβγαλα ανακοίνωση και έκανα γνωστό ότι ο Α.Ο Γλυκών Νερών την Κυριακή 5-6-1977 έχει αγώνα στο γήπεδό του την τάδε ώρα, το μόνο που προκάλεσα ήταν γέλιο, αστεϊσμό και ειρωνείες, διότι δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι από το πουθενά βρέθηκε γήπεδο και ομάδα. Όταν όμως είδαν την ομάδα να παίζει ωραίο ποδόσφαιρο και να νικά δεν πίστευαν αυτό που έβλεπαν.
Πρώτος αγώνας του Α.Ο Γλυκών Νερών - Πανσταυραϊκός 4- 2
Ορ. Ευσταθίου Ι, Λιόφαγος Μένιος, Κιτσούλης Απ., Λινάρδος Κ, Λιόφαγος Εμ, Καράγιωργας Σπ, καθ. Μπρούλιας Κων, Πλατανιώτης Γ, Στεργιόπουλος Βασ, Χατζηιωάννου Ι, Σακκάς Στεφ.
Η πρώτη πλήρης εμφάνιση είναι δωρεά του δικηγόρου και συνορίτη του γηπέδου κ. Παναγιώτη Παπαβασιλείου.
Το γήπεδο όπως βλέπουμε στερείται ακόμα περιφράξεως και Διοικήσεως.
Και ενώ προ του αγώνος με τον κ. Κορτέση είχαμε χαρά και αινιγματισμό τι θα γίνει, ξαφνικά αντί για την επιτροπή της ΕΠΣΑ που δεν περιμέναμε, ήρθε ο ίδιος κ. Τριβέλλας. Αφού τον καλωσορίσαμε και έριξε μια ματιά τον βάλαμε και κάθισε σε μια πολυθρόνα πάνινη καλοκαιρινή, κάτω από τα πεύκα. Μόλις κάθισε και είδε αυτή την θέα και το γήπεδο, έκανε τον σταυρό του και είπε «Παναγία μου που βρέθηκε ατό που βλέπω;». Εν τω μεταξύ είχαμε ειδοποιήσει τον Κατσίκη που ήταν Κοινοτάρχης και ήρθε αμέσως. Αφού γνωριστήκανε πήρε τον κ. Τριβέλλα και πήγανε στην Κοινότητα. Ε! από τότε γίνανε κολλητοί. Άσχετα με αυτό η αίτησή μας στην πρώτη Συνεδρίαση της ΕΠΣΑ πέρασε ομόφωνα!!!
Αναμνήσεις του 1977
Διακ. ορθ. Μαυροειδής Π, Στεργιόπουλος Β, Καράγιωργας Σ, Κακές Ιωσ, Μπρούλιας Κ, Ανδρίκος Σ (δημιουργός γηπέδου, ομάδος, προπονητής), Τσέρτος Κ, Γεωργάκης Π, Ευσταθίου Ι, Σακκάσας Στ, Φίλιος Ανδ, καθ. Σιώμος Εμ, Λινάρδος Κ, Κιτσούλης Απ, Πλατανιώτης Γ, Χατζηιωάννου Ι,
Τσούγκος Νικ.
Εδώ βλέπουμε την πόλη των Γλυκών Νερών πρώτο φόντο και το ανοικτό «τουριστικό πούλμαν» που μετέφερε τους παίκτες του Α.Ο στο γήπεδο.
Αφού πήραμε την απόφαση της ΕΠΣ Αθηνών ότι ο Α.Ο Γλυκών Νερών γίνεται μέλος της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής οργανώσεως της Ελλάδος η ικανοποίηση και η χαρά μας ήταν απερίγραπτη.
Η έκπληξη και ο θαυμασμός του κ. Τριβέλλα σε αυτό που αντίκρισε στην μικρή και νεοσύστατη Κοινότητα των Γλυκών Νερών θέλησε να την βοηθήσει με ένα έργο πρότυπο για πολλούς αιώνες. Λόγω του γεγονότος ότι το 2004 οι ολυμπιακοί αγώνες θα γινόντουσαν στην Αθήνα και οι αθλητικοί χώροι ήταν άκρως απαραίτητοι και μάλιστα σε τέτοια θέση η προσφορά του γηπέδου μας ήταν ιδανική.
Ο χώρος των αθλητικών εγκαταστάσεων μέσα στην πευκόφυτη αγκαλιά του Υμηττού την θέα του και την μικρή απόσταση του ολυμπιακού σταδίου συνέδεαν την πιο κατάλληλη θέση για αθλητισμό.
Διά του λόγου το αληθές αναφέρω την επιστολή.
Το 1992 ο κ. Τριβέλλας ήταν πρόεδρος της ΕΠΟ έστειλε δύο επιστολές ζητώντας υπόδειξη χώρου, την μία στη Κοινότητα Γλυκών Νερών για το Λεκανοπέδιο Αττικής και του Νομού Βοιωτίας και την άλλη στην περιοχή Θεσσαλονίκης, δια τη δημιουργία αθλητικών κέντρων που θα είχαν γήπεδα αγώνων ποδοσφαίρου και βοηθητικά, κλειστό γυμναστήριο, ιατρεία, ξενώνες, αίθουσες διδασκαλίας κλπ. Λέγοντας θα θεωρήσουμε συμβολή στην προσπάθειά μας ακόμη και την αρνητική απάντησή σας. Ο κοινοτάρχης τότε Ν. Καλούδης όχι μόνον δεν απάντησε, έστω και αρνητικά αλλά ούτε καν την πρωτοκόλλησε. Είχε δε την δυνατότητα να υποδείξει το γήπεδό μας που συνόρευε δυτικά με δασαρχείο και οικόπεδο δικηγόρου Παναγιώτη Παπαβασιλείου και βόρεια με λατομείο ΕΛΜΕΣ που ήταν διαθέσιμο. Αφού η ΕΠΟ δεν πήρε απάντηση, αναγκαστικά έκανε το κλειστό στάδιο στην Παιανία το ονομαζόμενο σήμερα «το σπίτι του βόλεϊ».
Η δημιουργία αυτού του γηπέδου που βλέπουμε συνετελέσθη στο χρονικό διάστημα από 1-1-1976 έως τον Μάρτιο του 1977 με την δραστηριότητα και θυσίες ενός και μόνον ανθρώπου, την συμπαράσταση του Ορέστη Κορτέση και την βοήθεια του Κοινοτάρχη Θεόδωρου Κατσίκη με την διάθεση των βαρέων μηχανημάτων της Νομαρχίας. Τον πρώτο χλοοτάπητα και τους προβολείς τους έκανε η «Αττική Οδός». Λίγη ιστορία από τα παράξενα της ζωής και της προόδου. Που να φανταστεί κανείς το 1950 σε αυτή την αγροτική περιοχή της Παιανίας με 8-10 σπίτια, το 1975 θα αποκτούσε αυτό το μεγαλείο της φ. Μία θέση, ένα πηγάδι που βρισκόταν στη κτηματική έκταση του Σπύρου Ανδρίκου (Πηλιοκίτσου) με εξαιρετικό νερό, μέρος του υπόγειου υδραγωγείου του Πεισιστράτου που τροφοδοτούσε νερό τα αρχαία λουτρά ανατολικά της Λαυρίου και τον αρχαίο δήμο «Λευκονόη» σήμερα Φούρεζι οι Παιανιείς το ονόμαζαν, καλό νερό-- γλυκό νερό—Γλυκά νερά και μονολεκτικά Γλυκάνερα, κατά τους αρβανίτες 1700—1900 Λυκάνουρα, και προσδιόριζαν τα κτήματά τους. Το γνώριζαν οι βοσκοί που πότιζαν τα κοπάδια τους, οι κυνηγοί και οι περιηγητές. Μέχρι το 1960 περιοχή με την ονομασία Γλυκά Νερά δεν υπήρχε. Μετά το 1960 οι αγρότες πωλούσαν τα κτήματά τους σε οικόπεδα και η ονομασία του πηγαδιού Γλυκά Νερά συνεχώς επεκτείνεται οπότε η δυτική περιοχή της Λαυρίου από την αρχική της ονομασία Μιχούλι επήρε την ονομασία Γλυκά Νερά.
Μόλις πήραμε την απόφαση της ΕΠΣΑ ότι δέχεται την αίτηση και εγκρίνει την καταλληλότητα του γηπέδου και ο άγνωστος ως ανεξάρτητο σωματείο Α.Ο Γλυκών Νερών, παίρνει μέρος στην αγωνιστική περίοδο 1977 – 1978 στην 3η κατηγορία η «χαρά μας πέταγε στον ουρανό». Όλες οι ημερομηνίες της αλληλογραφίας του Α.Ο θα είναι μεταγενέστερες. Αμέσως μαζεύουμε μέλη γίνονται εκλογές και πρώτος πρόεδρος του Α.Ο Γλυκών Νερών αναλαμβάνει ο κύριος Μιχάλης Παναούσης.
Αξέχαστος θα παραμείνει ο πρώτος επίσημος αγώνας της ομάδος μας στο γήπεδό μας στο πρωτάθλημα με τον Άρη Χολαργού τον οποίον νικήσαμε με σκόρ 3- 2 και με σκόρερ τους Γ. Βαλληλή, Κων. Τσέρτο, και Ευγένιο Τσέρτο. Και ενώ όλα τα βλέπουμε ρόδινα και χαρούμενα ξαφνικά εν αιθρία σκάει η πρώτη αστραπή.
Ο πρόεδρος κ. Παναούσης, διατηρών επιχείρηση μαρμάρων, το χρονικό αυτό διάστημα βάζει μάρμαρα στην βίλα του Γ. Βαρδινογιάννη στην Βάρκιζα. Χωρίς να πει σε κανέναν τίποτα παίρνει το Γ. Βαρδινογιάννη και τον πάει να δει το γήπεδο. Μόλις είδε ο Βαρδινογιάννης το γήπεδο μέσα στο δάσος και ελεύθερους χώρους που μπορούσε να δημιουργήσει το καλύτερο Αθλητικό κέντρο στην Ελλάδα ομολογουμένως τρελάθηκε. Αμέσως πηγαίνουν στο Κοινοτάρχη Θ. Κατσίκη και ο Βαρδινογιάννης εκφράζει την επιθυμία του να πάρει το γήπεδο να κατασκευάσει τα δικά του και θα παραχωρεί ένα γήπεδο για προπονήσεις και αγώνες στην ομάδα μας. Με την συμπαράσταση του Παναούση ο Κατσίκης δέχτηκε, διότι ήταν άσχετος με το ποδόσφαιρο και πίστεψε. Την άλλη ημέρα χωρίς να έχω ιδέα πάω ως συνήθως στην Κοινότητα, μου λέει ο Κατσίκης: Έλα να σου πω νέα και μου λέει το γεγονός.
--Καλά ο Βαρδινογιάννης που το ξέρει το γήπεδο;
-- τον έφερε ο Παναούσης
-- Θόδωρε εγώ στέρησα την οικογένειά μου και δεν την πήγα μέχρι την Λούτσα να φάμε ένα παγωτό διότι στο γήπεδο δεν μου έφθαναν 8 έως 10 χιλ δραχ την ημέρα και θα μπαίνω στο γήπεδο και θα δίνω 10 δρχ.. Σε ευχαριστώ για τη συνεργασία αλλά από αυτή τη στιγμή δε θέλω όχι γεια αλλά ούτε ματιά, αυτό είναι το ευχαριστώ. Γυρίζω όπως ήμουν νευριασμένος και φεύγω. Την άλλη ημέρα πρωί - πρωί παίρνει τηλέφωνο σπίτι και λέει στη σύζυγο: Δήμητρα πες του Σπύρου τον θέλω. Μου το είπε η Δήμητρα αλλά εγώ δεν πήγα. Γύρω στη μία η ώρα ξαναπαίρνει. Δήμητρα του είπες ότι τον θέλω. Μάλιστα και μου είπε καλά. Μετά από λίγο πάω, με ζήτησες; Ναι, η συμφωνία με τον Βαρδινογιάννη ακυρώθηκε. Δώσαμε τα χέρια και γίναμε πάλι φίλοι. Εάν το είχε πάρει τότε ο Βαρδής Βαρδινογιάννης σήμερα θα είχε την τύχη του Καρελά. Τα πάντα κλειστά και έρημα. Ο πρόεδρος Παναούσης με την προσβολή που υπέστη στον Βαρδινογιάννη και το βαρύ κλήμα σε όλους παρετήθει και αποχώρησε. Το υπόλοιπο συμβούλιο συνέχισε κανονικά και οι δραστηριότητες συνεχίστηκαν έως το τέλος της αγωνιστικής περιόδου και εν συνεχεία διαλύθηκε. Πρέπει να τονίσω ότι ο κ. Βαρδινογιάννης τότε δεν είχε βρει ακόμα την θέση στον Καρελά και η θέση του γηπέδου μας ήταν ιδανική για αυτόν.
Μπήκαν τα συρματοπλέγματα, τα σιδερένια δοκάρια και είχε πέσει το κατάλληλο χώμα που είχα διαλέξει. Ήρθαν τα μηχανήματα της νομαρχίας και έκαναν την ισοπέδωση με την παρακολούθησή μου και του Κορτέση. Ξαφνικά εκεί που γινόταν η ισοπέδωση καταφθάνουν ανώτεροι υπάλληλοι του Υπουργείου Γεωργίας με εισαγγελέα να επιληφθούν του γεγονότος, να σφραγίσουν τα μηχανήματα και να προσαγάγουν τους δύο χειριστές εμένα και τον Κορτέση που επιβλέπαμε το έργο.
Από τη στιγμή που ήρθαν επάνω στο γήπεδο οι υπάλληλοι του Υπ. Γεωργίας και ο Εισαγγελέας μέχρι την στιγμή να φθάσει ο Κατσίκης που ειδοποιήσαμε με κάποιον περαστικό, πέρασε μιάμιση ώρα. Τα γεγονότα που έλαβαν χώρα το χρονικό αυτό διάστημα δεν περιγράφονται. Ο Εισαγγελέας να διατάζει οργισμένος και με φοβερό ύφος τους χειριστές να εγκαταλείψουν τα μηχανήματα για να τα σφραγίσουν, οι υπάλληλοι να μας αντιμετωπίζουν ωρυόμενοι σαν ποταπούς και εγκληματίες και εμείς να τους παρακαλούμε, να τους εκλιπαρούμε, να τους ικετεύουμε κλαίγοντας και αυτοί να κάνουν σαν θηρία και να μην δέχονται με κανέναν τρόπο ότι δεν πρόκειται για οικόπεδα αλλά για γήπεδο να αθλούνται οι νέοι, αφού άλλωστε έβλεπαν και τα γκολπόστ του γηπέδου. Όταν έφθασε εκεί ο Κατσίκης, όπως ήταν οργισμένος ποιός είδε τον Θεό και δεν φοβήθηκε, για πότε τους μάζεψε και τους πήγε στο κοινοτικό Κατάστημα, ούτε οι ίδιοι το κατάλαβαν. Τέτοιες στιγμές δεν φεύγουν εύκολα από την ψυχή του ανθρώπου. Τώρα γιατί ήρθαν τόσο οργισμένοι το μάθαμε μετά από τον Κατσίκη. Ο πρόεδρος του εξωραϊστικού Συλλόγου Αναγέννηση Σπύρος Κιτσούλης, παρ’ ότι είχε δύο παιδιά στην ομάδα, τον Κώστα και τον Αποστόλη, στέλνει φαξ στο Υπουργείο Γεωργίας , ότι καταστρέφουμε το δάσος και κάνουμε οικόπεδα. Εγώ όμως όχι μόνον δεν τα έδιωξα αλλά τους συμπαραστάθηκα με στοργή παρ’ ότι ο Αποστόλης ήταν ο διάβολος της ομάδας. Και όμως το όνομα Παναούσης έμεινε στην ιστορία «τιμητικώς» ως πρώτος πρόεδρος του Α.Ο Γλυκών Νερών. Θέλοντας να αναπτυχθεί το γήπεδο, παίρνω μία φωτογραφία του γηπέδου και πάω στην Γ. Γραμματεία αθλητισμού στον Διευθυντή των έργων κατασκευής και του εκφράζω την επιθυμία του Διοικητικού Συμβουλίου. Αφού με ερώτησε πώς έχουν τα πράγματα, μου είπε με καλοσύνη. Μην σκοτώνεσαι εάν ήταν Δήμος θα το παίρναμε αυτή τη στιγμή, όπως και αν έχουν τα πράγματα, αύριο θα βάζαμε μπρος. Τώρα που είναι Κοινότητα και δεν είναι ιδιοκτησία της δεν υπάρχει περίπτωση. Μάλιστα μου έδωσε και ένα σχέδιο ενός γηπέδου 10.000 θεατών το οποίο έχω ακόμα. Όταν έγινε 1ος Δήμαρχος ο Μανώλης Κατσούλης το 1994 επήγα και τον ενημέρωσα σχετικά και του είπα τρέξε αμέσως. Αυτός επήγε 4 μήνες προ των Ολυμπιακών αγώνων και πήρε την απάντηση «Τώρα το θυμήθηκες; Ξέχνα το».
Με απόφαση, Αρ. Πρωτ. 17129/1978 της Διευθύνσεως Κατασκευών Τεχνικών Έργων της Γεν. Γραμ. Αθλητισμού την 6 – 8 - 1978 χορηγείται άδεια λειτουργίας στο Κοινοτικό Γυμναστήριο Γλυκών Νερών και ισχύει για πέντε χιλιάδες (5000) όρθιους θεατές.
Την 8η Οκτωβρίου 1980 με αίτηση του Μ. Παναούση Το μονομελές πρωτοδ. Αθηνών εκδίδει την υπ. Αρ. 6501/ 1980 απόφαση διά Προσωρινή Διοίκηση με πρόεδρο τον Ι Ξύκη, αλλά ο Παναούσης, προφανώς, δεν συμμετέχει σε αυτήν. Η διοίκηση αυτή έστω και προσωρινή διανύει όλη την αγωνιστική περίοδο. Καθ’ όλον τον χρόνο της θητεία του ο κ. Ξύκης εμφανίζεται στο γήπεδο μόνον κατά την διακοπή του αγώνος στο ημίχρονο παίρνει ότι εισπράξεις έχουν γίνει και εξαφανίζεται.
Στις 19 – 10 – 1983 Μηνύω τους: α) Ιωάννη Ξύκη β) Νικόλαο Τσέρτο διά τα κάτωθι χρηματικά ποσά τα οποία εισέπραξαν και δεν πέρασαν ποτέ στο βιβλίο ταμείου, ούτε σε λογαριασμό τραπέζης, που δεν είχαμε ποτέ.
1) Τριακόσιες δέκα χιλιάδες δρχ (310.000), από μεταγραφές παικτών (πώληση)
2) Είκοσι πέντε (25.000) χιλ. δρχ από Υπ. Οικ. (Κρατικά Λαχεία)
3) Δέκα πέντε (15.000)χλ. Δρχ. από Υπ. Οικ. (Κρατικά Λαχεία) και πολλά μικροποσά περί τις 25 - 30 χιλιάδες δρχ.
Και το ωραίο είναι ότι ο Σπύρος Ανδρίκος πλήρωνε αδρά καθημερινώς και έπλενε πολλές φορές τα ρούχα της ομάδος με τον Πλατανιώτη. Την ημέρα της εκδικάσεως και λίγα λεπτά πριν εκφωνήσει ο πρόεδρος της έδρας την σειρά μας εμφανίζεται ο Κατσίκης και με πιέζει να άρω την μήνυση. Όταν έγινε η εκφώνηση
και πήγα στον πρόεδρο με βουρκωμένα μάτια και ζήτησα την άρση της μηνύσεως, είπε ψιθυριστά κουνώντας το κεφάλι του, κατάλαβα.
Και ενώ τα διοικητικά συμβούλια συνεχώς παραπαίουν την 30 Ιουνίου 1983 ο Ξύκης υποβάλει αίτηση στο Πρωτοδικείο Αθηνών για προσωρινή Διοίκηση. Με την υπ. Αρθ. 4513/ 17- Αυγ-1983 απόφαση του Πρωτοδικείου εγκρίνεται προσωρινή διοίκηση με πρόεδρο τον Σπύρο Χατζημιχάλη αλλά ο Ξύκης αποχωρεί, μετά την μήνυση.
Την 15 – 12 – 1986 Το Γραφείο Φυσικής Αγωγής με την υπ, αρ 75/1975 και Π.Δ 48/ 1984 ενημερώνει τον Α.Ο Γλυκών Νερών για έλεγχο των κάτωθι βιβλίων.
1) Βιβλίο Πράξεων Διοικητικού Συμβουλίου.
2) Βιβλίο Γενικών Συνελεύσεων
3) Βιβλίο Μελών.
4) Βιβλίο Ταμείου με όλα τα παραστατικά στοιχεία (τιμολόγια , αποδείξεις, εντάλματα πληρωμών , γραμμάτια εισπράξεων κ.λ.π ), τα οποία θεωρούμε απαραίτητα. Το ταμείο όμως από την προηγούμενη Διοίκηση ευρίσκεται σε άκρα ακαταστασία.
Παρ’ όλα τα προηγούμενα, με χίλιες δικαιολογίες και με το χέρι στην καρδιά ο προϊστάμενος Φ.Α κ. Γεώργιος Γουρδούβελης μας τα ενέκρινε.
Ο Σπυρίδων Σταμάτης την 16/ 1/ 1987 υποβάλει αίτηση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών για προσωρινή Διοίκηση. Η απόφαση του πολυμελούς πρωτοδικείου είναι μελανιασμένη και δυσανάγνωστη, διορίζει προσωρινή διοίκηση με πρόεδρο τον επανερχόμενο Μ. Παναούση.
Ο Παναούσης παραμένει πρόεδρος περί τη μια πενταετία και η ομάδα κατά την πρώτη διετία ανεβαίνει στην β΄ κατηγορία. Κατά τη δεύτερη συνεχόμενη θητεία του ο Α.Ο υποβιβάζεται πάλη στην Τρίτη κατηγορία, και ο Παναούσης δια διαφόρους λόγους εγκαταλείπει.
Η ομάδα μένει χωρίς διοίκηση, επί πολλούς μήνες στις πλάτες όπως πάντα του Σ. Ανδρίκου, ο οποίος παρακαλεί το Βαληλή να αναλάβει την ομάδα για να μην διαλυθεί και αυτός δέχεται.
Ο Σ. Ανδρίκος με αίτησή του στο μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών το 1994 ζητά προσωρινή διοίκηση δια τον Α.Ο γλυκών Νερών. Το Πρωτοδικείο εκδίδει την υπ’ αρμ’ 4590/ 1994 και ορίσει προσωρινή με πρόεδρο τον Βαληλή, η οποία σε τακτό χρόνο κάνει εκλογές και πρόεδρος εκλέγεται την 26 – 9 - 1995 Γεώργιος Βαληλής. Ο κ. Βαληλής ανεβάζει τον Α.Ο και πάλι στη δεύτερη κατηγορία. Βλέποντας τη δραστηριότητα του Βαληλή και μετά 20 χρόνια μόχθου σωματικού, ψυχικού, μηνύσεων, εξόδων και εκ μέρους των διοικήσεων υποκρισία, αδιαφορία, υπεροψία και συμφεροντολογία, ουσιαστικά απομακρύνομαι από την ενεργό δράση αλλά ποτέ δεν έλειψα να παρακολουθώ από κοντά τα δρώμενα.
Ο Βαληλής προτείνει στο Δημοτικό συμβούλιο να πιέσουν την Εταιρία «Αττική Οδός» για αντισταθμιστικά έργα και να συμπεριλάβουν και το γήπεδο. Ο Δήμος καλεί την Αττική Οδό της προτείνουν ορισμένα έργα, κυρίως ασφαλτόστρωση δρόμων και την διαμόρφωση του γηπέδου
Όταν ήρθαν οι μηχανικοί της Αττικής οδού, να δουν το γήπεδο, συμμετείχε ο μηχανικός του Δήμου κ. Άγγελος Μικρώνης και ο πρόεδρος του Α.Ο. κ. Βαληλής ο οποίος τους προτείνει να το κάνουν στάδιο λόγω των Ολυμπιακών αγώνων που επέκειντο. Δέχθηκαν χωρίς αντίρρηση να το κάνουν και μάλιστα με Ολυμπιακές προδιαγραφές. Η συμφωνία έκλεισε, αρχίζει η χαρτογράφηση του χώρου και έκδοση του σχεδίου του σταδίου.
Βέβαια, επειδή επρόκειτο για αθλητικό έργο, τον πρώτο λόγο της μελέτης του σταδίου και της εποπτείας της κατασκευής θα τον είχε η Γεν. Γραμ. Αθλητισμού.
Η καταρτισθείσα μελέτη του σταδίου έχει το γήπεδο διαστάσεων για εθνικές ομάδες, οκτώ διαδρόμους με ταρτάν, εξέδρα στο δυτικό μέρος του σταδίου και κάτω από την εξέδρα αποδυτήρια, λουτρά, ιατρείο, και κλειστό γυμναστήριο πλήρες εξοπλισμένο Ολυμπιακών προδιαγραφών.
Τα ανωτέρω αναφέρονται από τον κ. Γ. Βαληλή.
Και ενώ τα μηχανήματα είναι έτοιμα να βάλουν μπρος το έργο, γίνονται εκλογές τον Ιούνιο του 1997 και πρόεδρος του Α.Ο αναλαμβάνει ο Παναγιώτης Δημητριάδης έως το Σεπτέμβριο του έτους 2001. Κατά το χρονικό διάστημα της θητείας του ο Α.Ο ανεβαίνει και πάλι κατηγορία και παίζει στην Α κατηγορία της Ε.Π.Σ.Α. Γεγονός αναμφισβήτητο. Μόλις ο Δημητριάδης ανέλαβε την προεδρία, ακυρώνει την σύμβαση του έργου και δέχεται μόνον το χλοοτάπητα και τον υπάρχοντα φωτισμό, διότι η ομάδα έκανε πρωταθλητισμό για να ανέβει στην Α΄ κατηγορία, αφήνοντας άφωνους τους μηχανικούς της Αττικής οδού. Από εδώ και κάτω τα «πράγματα μπερδεύονται». Το χλοοτάπητα τον ανέλαβε ο εργολάβος του δήμου κ. Αλέξανδρος Λακουρτζίδης τον οποίον επλήρωνε η Αττική οδός. Ο μηχανικός του Δήμου Μικρώνης διαφωνεί με την κακή κατασκευή του υποστρώματος του χλοοτάπητα, αλλά το έργο έγινε. Εν συνεχεία η Αττική οδός γίνεται χορηγός του Α.Ο. και ο Δημητριάδης αυτοκράτορας των Γλυκών Νερών, αφού κατείχε την προεδρία του Α.Ο γλυκών Νερών.
Την 1 – 8 – 2001 την προεδρία αναλαμβάνει ένας από τους πρώτους αθλητές του Α.Ο. Γλυκών Νερών ο Γεώργιος Πλατανιώτης. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2001 – 2002 ο Πλατανιώτης ανεβάζει την ομάδα στην Δ εθνική κατηγορία και ο Α.Ο κατήγαγε τον μεγαλύτερο θρίαμβό του, όπου παρέμεινε όσο ήταν πρόεδρος ο Πλατανιώτης, κατέχοντας μια θέση στην πρώτη πεντάδα του βαθμολογικού πίνακα. Για να συμμετάσχει όμως στο πρωτάθλημα χρειαζόταν φορολογική ενημερότητα. Όταν ο Πλατανιώτης επήγε στη ΔΟΥ Κορωπίου να την πάρει, επήρε την απάντηση: Εσείς δεν έχετε φανεί ποτέ και οφείλετε αυτό το ποσόν. Οπότε αναγκάστηκε να το πληρώσει με δικά του χρήματα. Ο Πλατανιώτης συνεργάστηκε με τον Αθανάσιο Μπαρέκα και δημιούργησαν το γηπεδάκι 5 επί 5 με συρματόπλεγμα πλέων των 3μ για τα μικρά παιδάκια των 4 και 5 ετών, με πλαστικό χλοοτάπητα με συνολικό κόστος 50.000 ευρώ το οποίο εξόφλησαν εξ ίσου.
Μετά τον Πλατανιώτη την προεδρία του Α.Ο αναλαμβάνει ο κ. Άρης Σκρέκης ο οποίος έστρωσε με πλαστικό χλοοτάπητα το βοηθητικό γήπεδο 9 επί 9
Ακαδημίες του Α.Ο
Κατά την αγωνιστική περίοδο 1981-1982, με την παρότρυνσή μου ο Σωκράτης Θυμιώπουλος αναλαμβάνει τη δημιουργία των ακαδημιών του Α.Ο με πρώτη προπόνηση 4 παιδιών. Από τη μια ημέρα στην άλλη τα παιδιά αυξάνονται συνεχώς και ο Θυμιώπουλος τα περιβάλλει με μεγάλη στοργή και αγάπη και σε λίγες ημέρες τα παιδιά ξεπέρασαν τα 50. Κατά συνέπεια ο κ. Θυμιώπουλος καταλαμβάνει την θέση του Γενάρχη των ακαδημιών του Α.Ο Γλυκών Νερών. Άλλο είναι να βρεις κάτι και να το συνεχίσεις και άλλο να το δημιουργήσεις.
Εργάστηκε με απαράμιλλο σθένος και αξιοπρέπεια διδάσκοντας άμιλλα, συνεργασία, ομαδικότητα και τις αρχές του ποδοσφαίρου. Εδίδαξε παιδεία και όλα τα παιδιά τον αγαπούσαν και τον σεβόντουσαν.
Εδώ βλέπουμε τα πρώτα βλαστάρια του Α.Ο Γλυκών Νερών που γεννήθηκαν μέσα στο γήπεδό του που το περιβάλει ο πευκόφυτος Υμηττός και ο κ. Θυμιώπουλος να τα καθοδηγεί.
Τα παιδιά της ηλικίας μεταξύ των 8 έως το πολύ 14 ετών περνούν την πιο δύσκολη περίοδο της ηλικίας τους, διότι το χρονικό αυτό διάστημα γίνεται η μεταβολή του σώματος και του πνεύματος, πχ ύψος, βάρος, φωνή, μεγαλώνουν οι πνεύμονες η καρδιά και ο εγκέφαλος. Είναι η ηλικία που εμφανίζονται πληθώρα συναισθημάτων και διαμορφώνεται ο χαρακτήρας τους ο οποίος βρίσκεται σε συνεχή αστάθεια και επηρεάζεται η διαμόρφωσή του. Μετά τα 14 ο αθλητής μπαίνει σε άλλο στάδιο προπονήσεως με τους μεγάλους της ομάδος και εάν ο προπονητής αντιληφθεί την αξία του και εργαστεί με αυτόν έχει καλώς, εάν θέλει έτοιμους αθλητές …
Ο Σωκράτης Θυμιώπουλος εργάστηκε μόνος χωρίς καμία βοήθεια αφήνοντας έργο ζωής μέχρι το 2003 όπου παρέδωσε το έργο του στο ζεύγος Γεωργίου Στεφανόπουλου και τη σύζυγό του Χριστίνα και συνέχισαν το έργο του προκατόχου τους. Σήμερα οι ακαδημίες του ΑΟ βρίσκονται σε πολύ υψηλό επίπεδο με προπονητάς ανωτάτης εκπαιδεύσεως, ιατρικό προσωπικό και πολλά αθλητικά όργανα.
Για κάθε δύσπιστο και για οτιδήποτε τα αποδεικτικά είναι στην διάθεσή του.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου